Παναγιώτ...Α΄Βολές χρωμάτωντις πλάκες της πλατείαςξεθεμελιώνουν.Β΄Ξεθεωμέναστις αισθήσεις άλογαπροξενούν σεισμό.Γ΄Για δαχτυλίδιχύνεται τόσος κόποςή για το χάδι;Δ΄Λόγχες εμπαθείςμπήγονται ρωμαλέαεκεί που ξέρεις…Ε΄Στη Γκιόστρα τούτηίππος η λογική μαςαφηνιασμένος.ΣΤ΄Ν’ ακούω πάντατον καλπασμό της αυγήςως μόνη λύση. Ποίημα του Διονύση Φλε...Όλα τα μάτια τα μελιάέχουν το προνόμιο της δημοκρατίαςτων γυμνών σωμάτων.Ακόμα και μπροστά στο περίπτεροΜιας επαρχιώτικης κωμόποληςθυμίζουν άλογα που καλπάζουν περήφαναισοψηφώντας τη νίκημες στην απόλυτη δικαιοσύνη τους.

Πυκνή χιονόπτωση

Η Γκιόστρα στη σύγχρον...του Φιλόλογου Γιώργου Φιορεντίνου [1]Η Ζάκυνθος, όπως και τα υπόλοιπα Εφτάνησα, όπως και η Κρήτη, η Ρόδος, η Κύπρος, από πάρα πολύ νωρίς ήρθε σε επαφή με το δυτικό πολιτισμό, επαφή που κράτησε πολλούς αιώνες.

• Καζίνο με εστιατόριο μεσογειακής κουζίνας
• Ζωντανά τραπέζια με ντίλερ και ρουλέτα
• Ηλεκτρονικά παιχνίδια με θέματα ελληνικής μυθολογίας
• Προγράμματα ευαισθητοποίησης για υπεύθυνο παιχνίδι

Ένα χαρακτηριστικό αυτού του πολιτισμού, που είναι συνδυασμός ανθρωπισμού και χριστιανικής παράδοσης, υπήρξε το cas kazino prinses dromologia πνεύμα της ιπποσύνης. Πολιτισμός στον οποίον το αίσθημα της ιππικής τιμής γνώρισε ιδιαίτερη έξαρση.Όμως από τα άγρια μεσαιωνικά ήθη, έμεινε μόνο μια σχηματική επιβίωση, η οποία πραγματοποιήθηκε σ’ έναν κόσμο εξευγενισμένο, που γοητεύτηκε από την επίδειξη της ιπποτικής δεξιοσύνης πολύ περισσότερο από ό,τι από τους πολεμικούς αγώνες.Αυτό το ιδανικό ήρθε σε επαφή με το δικό μας νησιώτικο κόσμο και η συνάντηση μιας τέτοιας νοοτροπίας με την ψυχική διάθεση του νησιώτη ήταν δύσκολο να πάρει το χαρακτήρα μαχητικής σύγκρουσης. Ο φιλόκαλος και ήμερος νησιώτης θέλγεται από έναν τέτοιον πολιτισμό και τον κάνει δικό του σε μεγάλο ποσοστό.

Τα πάντα καταλήγουν στη διασκέδαση

Παναγιώτ...Α΄Βολές χρωμάτωντις πλάκες της πλατείαςξεθεμελιώνουν.Β΄Ξεθεωμέναστις αισθήσεις άλογαπροξενούν σεισμό.Γ΄Για δαχτυλίδιχύνεται τόσος κόποςή για το χάδι;Δ΄Λόγχες εμπαθείςμπήγονται ρωμαλέαεκεί που ξέρεις…Ε΄Στη Γκιόστρα τούτηίππος η λογική μαςαφηνιασμένος.ΣΤ΄Ν’ ακούω πάντατον καλπασμό της αυγήςως μόνη λύση. Ποίημα του Διονύση Φλε...Όλα τα μάτια τα μελιάέχουν το προνόμιο της δημοκρατίαςτων γυμνών σωμάτων.Ακόμα και μπροστά στο περίπτεροΜιας επαρχιώτικης κωμόποληςθυμίζουν άλογα που καλπάζουν περήφαναισοψηφώντας τη νίκημες στην απόλυτη δικαιοσύνη τους. Η Γκιόστρα στη σύγχρον...του Φιλόλογου Γιώργου Φιορεντίνου [1]Η Ζάκυνθος, όπως και τα υπόλοιπα Εφτάνησα, όπως και η Κρήτη, η Ρόδος, η Κύπρος, από πάρα πολύ νωρίς ήρθε σε επαφή με το δυτικό πολιτισμό, επαφή που κράτησε πολλούς αιώνες. Ένα χαρακτηριστικό αυτού του πολιτισμού, που είναι συνδυασμός ανθρωπισμού και χριστιανικής παράδοσης, υπήρξε το cas kazino prinses dromologia πνεύμα της ιπποσύνης. Πολιτισμός στον οποίον το αίσθημα της ιππικής τιμής γνώρισε ιδιαίτερη έξαρση.Όμως από τα άγρια μεσαιωνικά ήθη, έμεινε μόνο μια σχηματική επιβίωση, η οποία πραγματοποιήθηκε σ’ έναν κόσμο εξευγενισμένο, που γοητεύτηκε από την επίδειξη της ιπποτικής δεξιοσύνης πολύ περισσότερο από ό,τι από τους πολεμικούς αγώνες.Αυτό το ιδανικό ήρθε σε επαφή με το δικό μας νησιώτικο κόσμο και η συνάντηση μιας τέτοιας νοοτροπίας με την ψυχική διάθεση του νησιώτη ήταν δύσκολο να πάρει το χαρακτήρα μαχητικής σύγκρουσης.

Βουτιά με φόντο το ράλι πετρελαίου και ένταση στη Μέση Ανατολή

Ο φιλόκαλος και ήμερος νησιώτης θέλγεται από έναν τέτοιον πολιτισμό και τον κάνει δικό του σε μεγάλο ποσοστό. Και αυτό το σμίξιμο πραγματοποιείται σ’ ένα εξαιρετικά ευνοϊκό και δεκτικό περιβάλλον, όπως είναι ο νησιώτικος ψυχισμός.Ένα από τα αποτελέσματα αυτής της πολιτισμικής ένωσης υπήρξε και η διεξαγωγή του ιππικού αγωνίσματος της Γκιόστρας, που μοιραία παρουσιάζεται ως καρπός των πολιτιστικών επιρροών και επαφών με τη Δύση. Και με δεδομένη την άποψη που διατυπώνεται στο πρόγραμμα της Γκιόστρας 2010 από το Διονύση Φλεμοτόμο ότι «η Γκιόστρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μικρογραφία της ιστορίας της Ζακύνθου», θεωρώ ότι αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ερευνητή, το ενδεχόμενο να εξεταστεί η Γκιόστρα και ως δομικό στοιχείο στη σύγχρονη ζακυνθινή ποίηση. -Σε μια εποχή μάλιστα που σημαδεύεται από οδυνηρές αμφισβητήσεις και ανακατατάξεις, η ανάγκη να προβληθούν δραστηριότητες και αξίες -με τις όποιες αντιρρήσεις για την πολιτιστική τους γνησιότητα- που χαρακτήριζαν μία συγκεκριμένη εποχή και ένα συγκεκριμένο κόσμο, γίνεται αποδεκτή, ώστε ο σημερινός άνθρωπος αποπροσανατολισμένος στον κυκεώνα της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων, να ξαναβρεί τα κοινά σημεία αναφοράς συλλογικού χαρακτήρα, που διαμορφώνουν την αυτογνωσία του και διατηρούν την πολιτιστική του ταυτότητα.Στοιχείο της ζακυνθινής παράδοσης -αρχικά της αστικής και στη συνέχεια της λαϊκής- με τη μορφή του έθιμου και το χαρακτήρα του παιχνιδιού, που συνδέθηκε στο πέρασμα του χρόνου με τη γιορτή του καβαλάρη Αγίου Γεωργίου, είναι η Γκιόστρα, άθλημα εφίππων, κονταροχτύπημα, που διεξαγόταν μεταξύ των ευγενών, αλλά τελικά επικράτησε με τη μορφή ενός καθαρά λαϊκού αγωνίσματος.Όπως μας πληροφορεί ο Διονύσιος Ρώμας[2], αρχικά επρόκειτο για κονταρομαχίες πραγματικές, αργότερα όμως, και βέβαια μετά από θανατηφόρο επεισόδιο, μεταβληθήκανε σε ιππικούς αγώνες επιδεξιότητας αναίμακτους. Αρχαιότατο cas kazino rio idioktitis ιπποτικό μεσαιωνικό έθιμο το συναντάμε και στον «Ερωτόκριτο».Στη Ζάκυνθο οι Γκιόστρες εγίνοντο κάθε χρόνο την εβδομάδα των Απόκρεω και είχαν κρατικό χαρακτήρα, αφού τα αποτελέσματά τους αναφέρονται στα επίσημα πρακτικά της Κοινότητας.

+400 εκατ. έσοδα από τελωνεία σε έναν χρόνο

Είχαν λαϊκό και κοινωνικό χαρακτήρα, όπως συμβαίνει και με τις σύγχρονες ιπποδρομίες και, τελικά, δίνανε μια ευκαιρία στους κομψούς δανδήδες και elegantes του καιρού, να επιδείξουνε τις τουαλέτες τους. Το γεγονός ότι λαβαίνανε χώρα κατά το καρναβάλι δείχνει ότι η γιορτή κατά βάθος δεν ήταν τίποτα περισσότερο από έναν χορό μεταμφιεσμένων.Τρεις σύγχρονοι Ζακυνθινοί ποιητές χρησιμοποιούν το δρώμενο της Γκιόστρας ως βασικό δομικό στοιχείο στα σώματα των ποιημάτων τους, λέγοντας, ο καθένας με το δικό του τρόπο, ότι η ποίηση και το παρελθόν είναι δυο σκοποί που συγχωνεύονται, ταυτίζονται και αλληλοσυμπληρώνονται στη συνείδησή τους.Πρόθεσή μου δεν είναι η ανάλυση του περιεχομένου των ποιημάτων τους, αλλά η επισήμανση των σημείων εκείνων ή αλλιώς των αναφορών εκείνων που δείχνουν και την πηγή έμπνευσης, αλλά και τον παραλληλισμό της με καταστάσεις και βιώματα και στοχασμούς πάνω στη σύγχρονη και τη δική τους πραγματικότητα.Κάθε ποιητικό κείμενο που πρέπει να το θεωρούμε ως ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα που ξεκινάει από έναν αποστολέα, χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο κώδικα γραφής και απευθύνεται σ’ έναν αποδέκτη, που οφείλει να αποκρυπτογραφήσει το μήνυμα, αντλώντας και από τα δικά του βιώματα και βασικά από εκείνα που είναι επίκοινα με του πομπού.Το ποίημα «Ιππηλάσιον», δηλ. ιπποδρομία, του πατέρα Παναγιώτη Καποδίστρια, γραμμένο τέλη του 2009, αρχές 2010, περιέχεται στο πρόγραμμα «Γκιόστρα 2010», στη σελίδα 11, εκτείνεται σε έξι τρίστιχες στροφές με τη στιχουργική μορφή «Χαϊκού», σύμφωνα με την οποία κάθε στροφή αποτελείται από τρεις στίχους των πέντε, επτά και πέντε συλλαβών αντίστοιχα και με χαρακτηριστικό ότι υποβάλλει πολλά με όσο το δυνατό λιγότερες λέξεις. Παρουσιάζει το δρώμενο της cas dorean froytakia kazino koylocherides Γκιόστρας με τρόπο που παρόλο που οι έξι στροφές έχουν νοηματική ενότητα, μπορεί κάθε στροφή να διαβαστεί και ως ανεξάρτητη και αυτόνομη από τις άλλες, έχοντας ολοκληρωμένη νοηματική ανεξαρτησία.Α΄Βολές χρωμάτωντις πλάκες της πλατείαςξεθεμελιώνουν.Β΄Ξεθεωμέναστις αισθήσεις άλογαπροξενούν σεισμό.Γ΄Για δαχτυλίδιχύνεται τόσος κόποςή για το χάδι;Δ΄Λόγχες εμπαθείςμπήγονται ρωμαλέαεκεί που ξέρεις…Ε΄Στη Γκιόστρα τούτηίππος η λογική μαςαφηνιασμένος.ΣΤ΄Ν’ ακούω πάντατον καλπασμό της αυγήςως μόνη λύση.Με όμορφη ποιητική γλώσσα, απομακρυσμένη από τη λογική της εκκλησιαστικής εκσφοράς, που παλιότερα χαρακτήριζε εμφανώς τον ποιητή, διοχετεύει, στην παλιά στατική αφήγηση ανάλογου περιεχομένου, μια καινούργια ευαισθησία, διαμορφώνει και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια του λογοτεχνικού δρώμενου και φέρνει τη δράση από τις απροσδιόριστες και απίθανες περιοχές του ιπποτικού μεσαίωνα, σ’ ένα συγκεκριμένο περιβάλλον, στη σύγχρονη εποχή, στην καθημερινή πραγματικότητα, στην ιδιωτική ζωή και κατορθώνει με λέξεις και εκφράσεις φορτισμένες δυναμικά, όπως: «ξεθεμελιώνουν», «προξενούν σεισμό», «ξεθεωμένα άλογα», να μεταδώσει την υπεροχή της δύναμης, την πραγματικότητα της κατοχής, την υποταγή σε μια απρόσωπη εξουσία, αλλά και την αντίσταση που γεννά η χρησιμοποίηση της λογικής και της κριτικής ικανότητας, που οδηγούν τον άνθρωπο στην άρνηση αυτής της ματωμένης πραγματικότητας και στην προσήλωση σ’ έναν άλλον αγώνα, σε άλλες αξίες ζωής, χώρες όπλα κα άλογα, όπως προσδιορίζεται από τις εκφράσεις «αφηνιασμένος ίππος η λογική», «λύση ο καλπασμός της αυγής».Ο Διονύσης Φλεμοτόμος χρησιμοποιεί τη Γκιόστρα ως δομικό στοιχείο σε δυο ποιήματα του. Το πρώτο, με τίτλο «Στη Giostra της Sulmona» και χρόνο γραφής 6.11.2009, με όρους ποιητικούς που αναφέρονται στα ιδιαιτέρα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου δρώμενου, όπως αυτό παρουσιάζεται στη Sulmona και με διαφορετική συμβολική, δίνει χρώμα, κίνηση και ήχο στον τρόπο με τον οποίο το έθιμο της Giostra αναβιώνει ή επιβιώνει στη Sulmona, με πρωταγωνιστές τα τύμπανα και τις σημαίες και σκαλίζει μνήμες του αγωνίσματος σε χρόνους βαθύτερους, με όρους πολεμικούς και όχι παιχνιδιού, ως μέσο αναμέτρησης, αλλά και επιβολής του δικαίου σε έναν κόσμο άδικο από τον ανώνυμο μαχητή που πιστεύει ότι η εκμετάλλευση του αδύνατου πρέπει να εξαλειφθεί από την ανθρώπινη ζωή και παραλληλίζει τον αγώνα και τη νίκη με την επικράτηση της χριστιανικής αλήθειας.Από τη Ρωμαϊκή αρένα, όπου ο αδύναμος μονομαχεί για να ζήσει, ως το μαρτυρικό Γολγοθά και από το κονταροχτύπημα του Ερωτόκριτου και τους ιππικούς αγώνες για το έπαθλο και το ιππικό αγώνισμα ταχύτητας και λιθοβολίας για ένα δάφνινο στεφάνι ή μια καλοζυμωμένη κουλούρα, η Γκιόστρα είναι παρούσα στην τεθλασμένη στο χρόνο σκέψη του ποιητή, που με υπαινιγμούς και αναγωγές παρακολουθεί τη μετεξέλιξη του δρώμενου σε πολιτιστικό σημείο αναφοράς του τόπου μας. Και αυτό το σμίξιμο πραγματοποιείται σ’ ένα εξαιρετικά ευνοϊκό και δεκτικό περιβάλλον, όπως είναι ο νησιώτικος ψυχισμός.Ένα από τα αποτελέσματα αυτής της πολιτισμικής ένωσης υπήρξε και η διεξαγωγή του ιππικού αγωνίσματος της Γκιόστρας, που μοιραία παρουσιάζεται ως καρπός των πολιτιστικών επιρροών και επαφών με τη Δύση. Και με δεδομένη την άποψη που διατυπώνεται στο πρόγραμμα της Γκιόστρας 2010 από το Διονύση Φλεμοτόμο ότι «η Γκιόστρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μικρογραφία της ιστορίας της Ζακύνθου», θεωρώ ότι αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ερευνητή, το ενδεχόμενο να εξεταστεί η Γκιόστρα και ως δομικό στοιχείο στη σύγχρονη ζακυνθινή ποίηση.

• Σύγχρονο καζίνο με φωτεινές οθόνες και ηχητικά συστήματα
• Ποικιλία από παιχνίδια με διαφορετικά όρια στοιχημάτων
• Διαδικτυακή πλατφόρμα για ηλεκτρονικά παιχνίδια
• Προγράμματα πιστότητας και ανταμοιβών
• Δωρεάν ποτά και ελαφριά σνακ
• Φιλικό προσωπικό με γνώσεις ξένων γλωσσών

-Σε μια εποχή μάλιστα που σημαδεύεται από οδυνηρές αμφισβητήσεις και ανακατατάξεις, η ανάγκη να προβληθούν δραστηριότητες και αξίες -με τις όποιες αντιρρήσεις για την πολιτιστική τους γνησιότητα- που χαρακτήριζαν μία συγκεκριμένη εποχή και ένα συγκεκριμένο κόσμο, γίνεται αποδεκτή, ώστε ο σημερινός άνθρωπος αποπροσανατολισμένος στον κυκεώνα της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων, να ξαναβρεί τα κοινά σημεία αναφοράς συλλογικού χαρακτήρα, που διαμορφώνουν την αυτογνωσία του και διατηρούν την πολιτιστική του ταυτότητα.Στοιχείο της ζακυνθινής παράδοσης -αρχικά της αστικής και στη συνέχεια της λαϊκής- με τη μορφή του έθιμου και το χαρακτήρα του παιχνιδιού, που συνδέθηκε στο πέρασμα του χρόνου με τη γιορτή του καβαλάρη Αγίου Γεωργίου, είναι η Γκιόστρα, άθλημα εφίππων, κονταροχτύπημα, που διεξαγόταν μεταξύ των ευγενών, αλλά τελικά επικράτησε με τη μορφή ενός καθαρά λαϊκού αγωνίσματος.Όπως μας πληροφορεί ο Διονύσιος Ρώμας[2], αρχικά επρόκειτο για κονταρομαχίες πραγματικές, αργότερα όμως, και βέβαια μετά από θανατηφόρο επεισόδιο, μεταβληθήκανε σε ιππικούς αγώνες επιδεξιότητας αναίμακτους. Αρχαιότατο cas kazino rio idioktitis ιπποτικό μεσαιωνικό έθιμο το συναντάμε και στον «Ερωτόκριτο».Στη Ζάκυνθο οι Γκιόστρες εγίνοντο κάθε χρόνο την εβδομάδα των Απόκρεω και είχαν κρατικό χαρακτήρα, αφού τα αποτελέσματά τους αναφέρονται στα επίσημα πρακτικά της Κοινότητας.

Συμβουλές και Οδηγίες για Ασφαλές Παιχνίδι

Είχαν λαϊκό και κοινωνικό χαρακτήρα, όπως συμβαίνει και με τις σύγχρονες ιπποδρομίες και, τελικά, δίνανε μια ευκαιρία στους κομψούς δανδήδες και elegantes του καιρού, να επιδείξουνε τις τουαλέτες τους.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Το ποίημα «Στη Giostra της Sulmona» πρωτοδημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό του Παναγιώτη Καποδίστρια «Στον Ίσκιο του Ίσκιου», στις 13 Οκτωβρίου 2008.«Στη Giostra της Sulmona»Ήταν τα τύμπανα πρώτααν όχι της ακοής αφύπνισησίγουρατων άλλων τεσσάρων του κορμιού εισόδωνπρωινό επισκεπτήριο.Μετά κάτι λυμένα μαλλιάοι πόθοι μιας ανικανοποίητης σάλπιγγαςτα στημένα σώματαΚαι του ιδρώτα το κάλεσμανα κάνει τις σημαίες να σκιρτούνσε κυματισμούς επιθυμίας.Απ’ τους αιώνες του κοιτούσε ο Οβίδιοςδίχως να νοιάζεται στην αγωνία της μετάφρασηςούτε και δίνοντας στις κόρες των ματιών σημασίαόταν διεκδικούσαν με την ιπποτική της περιέργειαδύο στήθη γυμνάπου έδιναν αιτίες για ακύρωση.Ίσως για αυτόσαν οδηγήθηκε ο νικητήςκατά το λόφο της Μαρίας του Μνήματοςξεπέζεψε απαρατήρητοςκαι με το λεωφορείο των κρατούμενωνέφτασε νύχτα στο υπερσύγχρονο ερημητήριονα καταθέσει το έπαθλοΜε οκτώ ανισοσύλλαβους και ανομοιοκατάληκτους στίχους το δεύτερο ποίημα του Διονύση Φλεμοτόμου, με τίτλο «Palio» και χρονική ένδειξη γραφής 6/11/2009 και αδημοσίευτο, αναφέρεται στην επαναφορά και την επικράτηση του εθίμου, στην λαϊκή, αποδοχή του, που το κατέστησε δημοφιλές θέαμα, και μας υπενθυμίζει ανάλογο δρώμενο που διεξάγεται στη Σιένα της Τοσκάνης, υμνώντας τη σωματική ρώμη και ομορφιά με αρχαιοελληνικό λυρισμό.«Palio»Όλα τα μάτια τα μελιάέχουν το προνόμιο της δημοκρατίατων γυμνών σωμάτων.Ακόμα και μπροστά στο περίπτεροΜιας επαρχιώτικης κωμόποληςθυμίζουν άλογα που καλπάζουν περήφαναισοψηφώντας τη νίκημες στην απόλυτη δικαιοσύνη τους.Με δύο ποιήματά του και ο Διονύσης Σέρρας μας θυμίζει ότι η Γκιόστρα είναι ανάμεσα μας, παρεμβαίνει στη σύγχρονη ιστορία μας και ως δρώμενο συμβαίνει συχνά στην καθημερινότητα μας.Το πρώτο ποίημα, με τίτλο «Κρίκος», σύγχρονο με τη διεξαγωγή του αγωνίσματος της Γκιόστρας το Φλεβάρη του 2010, και αφιερωμένο στο Διονύση Φλεμοτόμο, τον κυρίως νικητή, όπως τον προσφωνεί, προφανώς για τον επιτυχή τρόπο που αναβίωσε μια παλιά ιστορία, γραμμένο και αυτό με τη στιχουργική μορφή Χαϊκού, αποτελείται από εφτά τρίστιχες στροφές, που σε ιστορικό ενεστώτα μας φέρνουν την αίσθηση του παρελθόντος και δημιουργούν την εντύπωση ότι ζούμε σε μιαν άλλη εποχή, ακαθόριστη, όπως τη σηματοδοτεί η λέξη «Ήσκιοι», με κεφαλαίο, που σημαίνει μορφές που δεν είναι ευδιάκριτες, δημιουργήματα της φαντασίας, ή στην ποιητική εκφορά τους μνήμες φευγαλέες και αναπαριστάνουν ένα ειδικό περιβάλλον του ζακυνθινού χτες, που προσδιορίζεται με την επιλογή της λέξης Αρίγκο - τοποθεσία στην Μπόχαλη, στη θέση που βρισκόταν ο ρωμαϊκός ιππόδρομος- και φωτογραφίζει το θέμα της Γκιόστρας στη σημερινή μετάπτωσή του σε γιορτή, αγώνισμα δεξιοτεχνίας, επίδειξης και αίγλης, όλα στεφανωμένα με τα δαφνόφυλλα της μνήμης και της συνέχειας.1.Θύμησης κόψημ’ άλλο κοντάρι κατάστηθα στο κενό.2.Απ’ τον Άριγκοηχούν χρυσοπέταλαως την πλατεία.3.Άτι αγώναφτερώνει με φλάμπουρατης περηφάνιας.4.Νιόκοπες λόγχεςμε Ήσκιους ιππήλατουςσμίγουν στον κρίκο.5.Ιππότες αλκήςλαβώνουνε χίμαιρεςή ψευδαισθήσεις.6.Λάβαρα μνήμηςκι ανάσας γεννήματακλείνουν το χάσμα.7.Κύρηκες νίκηςμε αύρας δαφνόφυλλαστέφουν την Γκιόστρα.Το δεύτερο ποίημα με τίτλο «ΤΕΛΕΤΗ», από τη συλλογή «Οι κήποι της απόδρασης», που περιέχει ποιήματά του της περιόδου 1992-2007 έχει ως μότο τη φράση «Θύμηση για τη μητέρα, Έτσι αντίστροφα τ’ ακόντιο κρατώντας για ποιο σημάδι να κριθείς;» Και κάνει ακριβείς παραλληλισμούς της τελετής της Γκιόστρας μια της Τελετής θανάτου της μητέρας του.Με στίχο ελεύθερο και που λειτουργεί χωρίς ισοσυλλαβία, συμμετρία και ομοιοκαταληξία και σε δυο στροφές με ποιητική ενότητα σε ποικιλία μεγέθους, με συνειρμική λειτουργία της μνήμης, που επιτρέπει την εναλλαγή χρονικών και τοπικών σημείων αναφοράς, αφήνει έναν ποιητικό κόσμο ανοιχτό όπου όλα υπάρχουν και λειτουργούν μέσα σε όλα.Με τη μάσκα του θανάτου αθώρητηκαι τη θωπεία αισθητή,φτάνεις νωρίς και σήμερα(την Κυριακή της Τυρινής)στην πόρτα της Υφαντουργείων_σα φίλου φως μες στη Σκιάνα συνοδέψεις μοναχούςστη διαδρομή της Γκιόστραςμε κρίνου Ιππότες λιγοστούςκαι περισσούς τους εκπεσόντες_σ’ ευχής κονταροχτύπημαγια του Καλού το δαχτυλίδι.Σε αύρας ή ανάσας μουσικήκαι σε σαλπίσματα γιορτήςμε τις Αγάπης τις αφέςτ’ ανείδωτα ζεσταίνεις _δείχνεις απλά στους άπορουςτης Άνοιξης το δρόμοκαι στο λυόμενο ξαναγυρνάς.Κοιτάζεις της υπομονής την άδεια πολυθρόνατης θαλπωρής την γκρίζα κάπα σουμε χάρης βλέμματα χαϊδεύειςστην άκρη βάζεις θολωμένα τα γυαλιά σουκαι στο γαλάζιο της Σιωπήςσαν πλάσμα θόλου αναβαίνειςτην τελετή εδώ αφήνονταςΓια θεατές συνηθισμένους .-Μ’ αυτό το Μαύροάτι ακίνητοτι να χαρείς την Κυριακή;Ο ποιητής αγαπά την εορταστική όψη του κόσμου, αλλά η απώλεια αγαπημένων αλλάζει το ψυχικό πεδίο και έρχεται σα «συνείδηση του βάθους των πραγμάτων».

Ενεργειακό σοκ «φρενάρει» την Ευρωζώνη

Τι είναι τα ευρωπαϊκά online καζίνο;

Το γεγονός ότι λαβαίνανε χώρα κατά το καρναβάλι δείχνει ότι η γιορτή κατά βάθος δεν ήταν τίποτα περισσότερο από έναν χορό μεταμφιεσμένων.Τρεις σύγχρονοι Ζακυνθινοί ποιητές χρησιμοποιούν το δρώμενο της Γκιόστρας ως βασικό δομικό στοιχείο στα σώματα των ποιημάτων τους, λέγοντας, ο καθένας με το δικό του τρόπο, ότι η ποίηση και το παρελθόν είναι δυο σκοποί που συγχωνεύονται, ταυτίζονται και αλληλοσυμπληρώνονται στη συνείδησή τους.Πρόθεσή μου δεν είναι η ανάλυση του περιεχομένου των ποιημάτων τους, αλλά η επισήμανση των σημείων εκείνων ή αλλιώς των αναφορών εκείνων που δείχνουν και την πηγή έμπνευσης, αλλά και τον παραλληλισμό της με καταστάσεις και βιώματα και στοχασμούς πάνω στη σύγχρονη και τη δική τους πραγματικότητα.Κάθε ποιητικό κείμενο που πρέπει να το θεωρούμε ως ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα που ξεκινάει από έναν αποστολέα, χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο κώδικα γραφής και απευθύνεται σ’ έναν αποδέκτη, που οφείλει να αποκρυπτογραφήσει το μήνυμα, αντλώντας και από τα δικά του βιώματα και βασικά από εκείνα που είναι επίκοινα με του πομπού.Το ποίημα «Ιππηλάσιον», δηλ. ιπποδρομία, του πατέρα Παναγιώτη Καποδίστρια, γραμμένο τέλη του 2009, αρχές 2010, περιέχεται στο πρόγραμμα «Γκιόστρα 2010», στη σελίδα 11, εκτείνεται σε έξι τρίστιχες στροφές με τη στιχουργική μορφή «Χαϊκού», σύμφωνα με την οποία κάθε στροφή αποτελείται από τρεις στίχους των πέντε, επτά και πέντε συλλαβών αντίστοιχα και με χαρακτηριστικό ότι υποβάλλει πολλά με όσο το δυνατό λιγότερες λέξεις. Παρουσιάζει το δρώμενο της cas dorean froytakia kazino koylocherides Γκιόστρας με τρόπο που παρόλο που οι έξι στροφές έχουν νοηματική ενότητα, μπορεί κάθε στροφή να διαβαστεί και ως ανεξάρτητη και αυτόνομη από τις άλλες, έχοντας ολοκληρωμένη νοηματική ανεξαρτησία.Α΄Βολές χρωμάτωντις πλάκες της πλατείαςξεθεμελιώνουν.Β΄Ξεθεωμέναστις αισθήσεις άλογαπροξενούν σεισμό.Γ΄Για δαχτυλίδιχύνεται τόσος κόποςή για το χάδι;Δ΄Λόγχες εμπαθείςμπήγονται ρωμαλέαεκεί που ξέρεις…Ε΄Στη Γκιόστρα τούτηίππος η λογική μαςαφηνιασμένος.ΣΤ΄Ν’ ακούω πάντατον καλπασμό της αυγήςως μόνη λύση.Με όμορφη ποιητική γλώσσα, απομακρυσμένη από τη λογική της εκκλησιαστικής εκσφοράς, που παλιότερα χαρακτήριζε εμφανώς τον ποιητή, διοχετεύει, στην παλιά στατική αφήγηση ανάλογου περιεχομένου, μια καινούργια ευαισθησία, διαμορφώνει και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια του λογοτεχνικού δρώμενου και φέρνει τη δράση από τις απροσδιόριστες και απίθανες περιοχές του ιπποτικού μεσαίωνα, σ’ ένα συγκεκριμένο περιβάλλον, στη σύγχρονη εποχή, στην καθημερινή πραγματικότητα, στην ιδιωτική ζωή και κατορθώνει με λέξεις και εκφράσεις φορτισμένες δυναμικά, όπως: «ξεθεμελιώνουν», «προξενούν σεισμό», «ξεθεωμένα άλογα», να μεταδώσει την υπεροχή της δύναμης, την πραγματικότητα της κατοχής, την υποταγή σε μια απρόσωπη εξουσία, αλλά και την αντίσταση που γεννά η χρησιμοποίηση της λογικής και της κριτικής ικανότητας, που οδηγούν τον άνθρωπο στην άρνηση αυτής της ματωμένης πραγματικότητας και στην προσήλωση σ’ έναν άλλον αγώνα, σε άλλες αξίες ζωής, χώρες όπλα κα άλογα, όπως προσδιορίζεται από τις εκφράσεις «αφηνιασμένος ίππος η λογική», «λύση ο καλπασμός της αυγής».Ο Διονύσης Φλεμοτόμος χρησιμοποιεί τη Γκιόστρα ως δομικό στοιχείο σε δυο ποιήματα του. Το πρώτο, με τίτλο «Στη Giostra της Sulmona» και χρόνο γραφής 6.11.2009, με όρους ποιητικούς που αναφέρονται στα ιδιαιτέρα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου δρώμενου, όπως αυτό παρουσιάζεται στη Sulmona και με διαφορετική συμβολική, δίνει χρώμα, κίνηση και ήχο στον τρόπο με τον οποίο το έθιμο της Giostra αναβιώνει ή επιβιώνει στη Sulmona, με πρωταγωνιστές τα τύμπανα και τις σημαίες και σκαλίζει μνήμες του αγωνίσματος σε χρόνους βαθύτερους, με όρους πολεμικούς και όχι παιχνιδιού, ως μέσο αναμέτρησης, αλλά και επιβολής του δικαίου σε έναν κόσμο άδικο από τον ανώνυμο μαχητή που πιστεύει ότι η εκμετάλλευση του αδύνατου πρέπει να εξαλειφθεί από την ανθρώπινη ζωή και παραλληλίζει τον αγώνα και τη νίκη με την επικράτηση της χριστιανικής αλήθειας.Από τη Ρωμαϊκή αρένα, όπου ο αδύναμος μονομαχεί για να ζήσει, ως το μαρτυρικό Γολγοθά και από το κονταροχτύπημα του Ερωτόκριτου και τους ιππικούς αγώνες για το έπαθλο και το ιππικό αγώνισμα ταχύτητας και λιθοβολίας για ένα δάφνινο στεφάνι ή μια καλοζυμωμένη κουλούρα, η Γκιόστρα είναι παρούσα στην τεθλασμένη στο χρόνο σκέψη του ποιητή, που με υπαινιγμούς και αναγωγές παρακολουθεί τη μετεξέλιξη του δρώμενου σε πολιτιστικό σημείο αναφοράς του τόπου μας.

Απαίτηση	Περιγραφή	Επαλήθευση	Σημείωση
Ηλικία	Ελάχιστη ηλικία 21 ετών.	Επιδεικνύεται ταυτότητα/διαβατήριο.	Αυστηρός έλεγχος.
Ντυσίματα	Ευπρέπεια (No shorts/αθλητικά).	Στο χώρο εισόδου.	Smart Casual συνιστάται.
Κόστος Εισόδου	Συνήθως δωρεάν.	-	Μπορεί να ισχύει για ειδικές εκδηλώσεις.

Το ποίημα «Στη Giostra της Sulmona» πρωτοδημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό του Παναγιώτη Καποδίστρια «Στον Ίσκιο του Ίσκιου», στις 13 Οκτωβρίου 2008.«Στη Giostra της Sulmona»Ήταν τα τύμπανα πρώτααν όχι της ακοής αφύπνισησίγουρατων άλλων τεσσάρων του κορμιού εισόδωνπρωινό επισκεπτήριο.Μετά κάτι λυμένα μαλλιάοι πόθοι μιας ανικανοποίητης σάλπιγγαςτα στημένα σώματαΚαι του ιδρώτα το κάλεσμανα κάνει τις σημαίες να σκιρτούνσε κυματισμούς επιθυμίας.Απ’ τους αιώνες του κοιτούσε ο Οβίδιοςδίχως να νοιάζεται στην αγωνία της μετάφρασηςούτε και δίνοντας στις κόρες των ματιών σημασίαόταν διεκδικούσαν με την ιπποτική της περιέργειαδύο στήθη γυμνάπου έδιναν αιτίες για ακύρωση.Ίσως για αυτόσαν οδηγήθηκε ο νικητήςκατά το λόφο της Μαρίας του Μνήματοςξεπέζεψε απαρατήρητοςκαι με το λεωφορείο των κρατούμενωνέφτασε νύχτα στο υπερσύγχρονο ερημητήριονα καταθέσει το έπαθλοΜε οκτώ ανισοσύλλαβους και ανομοιοκατάληκτους στίχους το δεύτερο ποίημα του Διονύση Φλεμοτόμου, με τίτλο «Palio» και χρονική ένδειξη γραφής 6/11/2009 και αδημοσίευτο, αναφέρεται στην επαναφορά και την επικράτηση του εθίμου, στην λαϊκή, αποδοχή του, που το κατέστησε δημοφιλές θέαμα, και μας υπενθυμίζει ανάλογο δρώμενο που διεξάγεται στη Σιένα της Τοσκάνης, υμνώντας τη σωματική ρώμη και ομορφιά με αρχαιοελληνικό λυρισμό.«Palio»Όλα τα μάτια τα μελιάέχουν το προνόμιο της δημοκρατίατων γυμνών σωμάτων.Ακόμα και μπροστά στο περίπτεροΜιας επαρχιώτικης κωμόποληςθυμίζουν άλογα που καλπάζουν περήφαναισοψηφώντας τη νίκημες στην απόλυτη δικαιοσύνη τους.Με δύο ποιήματά του και ο Διονύσης Σέρρας μας θυμίζει ότι η Γκιόστρα είναι ανάμεσα μας, παρεμβαίνει στη σύγχρονη ιστορία μας και ως δρώμενο συμβαίνει συχνά στην καθημερινότητα μας.Το πρώτο ποίημα, με τίτλο «Κρίκος», σύγχρονο με τη διεξαγωγή του αγωνίσματος της Γκιόστρας το Φλεβάρη του 2010, και αφιερωμένο στο Διονύση Φλεμοτόμο, τον κυρίως νικητή, όπως τον προσφωνεί, προφανώς για τον επιτυχή τρόπο που αναβίωσε μια παλιά ιστορία, γραμμένο και αυτό με τη στιχουργική μορφή Χαϊκού, αποτελείται από εφτά τρίστιχες στροφές, που σε ιστορικό ενεστώτα μας φέρνουν την αίσθηση του παρελθόντος και δημιουργούν την εντύπωση ότι ζούμε σε μιαν άλλη εποχή, ακαθόριστη, όπως τη σηματοδοτεί η λέξη «Ήσκιοι», με κεφαλαίο, που σημαίνει μορφές που δεν είναι ευδιάκριτες, δημιουργήματα της φαντασίας, ή στην ποιητική εκφορά τους μνήμες φευγαλέες και αναπαριστάνουν ένα ειδικό περιβάλλον του ζακυνθινού χτες, που προσδιορίζεται με την επιλογή της λέξης Αρίγκο - τοποθεσία στην Μπόχαλη, στη θέση που βρισκόταν ο ρωμαϊκός ιππόδρομος- και φωτογραφίζει το θέμα της Γκιόστρας στη σημερινή μετάπτωσή του σε γιορτή, αγώνισμα δεξιοτεχνίας, επίδειξης και αίγλης, όλα στεφανωμένα με τα δαφνόφυλλα της μνήμης και της συνέχειας.1.Θύμησης κόψημ’ άλλο κοντάρι κατάστηθα στο κενό.2.Απ’ τον Άριγκοηχούν χρυσοπέταλαως την πλατεία.3.Άτι αγώναφτερώνει με φλάμπουρατης περηφάνιας.4.Νιόκοπες λόγχεςμε Ήσκιους ιππήλατουςσμίγουν στον κρίκο.5.Ιππότες αλκήςλαβώνουνε χίμαιρεςή ψευδαισθήσεις.6.Λάβαρα μνήμηςκι ανάσας γεννήματακλείνουν το χάσμα.7.Κύρηκες νίκηςμε αύρας δαφνόφυλλαστέφουν την Γκιόστρα.Το δεύτερο ποίημα με τίτλο «ΤΕΛΕΤΗ», από τη συλλογή «Οι κήποι της απόδρασης», που περιέχει ποιήματά του της περιόδου 1992-2007 έχει ως μότο τη φράση «Θύμηση για τη μητέρα, Έτσι αντίστροφα τ’ ακόντιο κρατώντας για ποιο σημάδι να κριθείς;» Και κάνει ακριβείς παραλληλισμούς της τελετής της Γκιόστρας μια της Τελετής θανάτου της μητέρας του.Με στίχο ελεύθερο και που λειτουργεί χωρίς ισοσυλλαβία, συμμετρία και ομοιοκαταληξία και σε δυο στροφές με ποιητική ενότητα σε ποικιλία μεγέθους, με συνειρμική λειτουργία της μνήμης, που επιτρέπει την εναλλαγή χρονικών και τοπικών σημείων αναφοράς, αφήνει έναν ποιητικό κόσμο ανοιχτό όπου όλα υπάρχουν και λειτουργούν μέσα σε όλα.Με τη μάσκα του θανάτου αθώρητηκαι τη θωπεία αισθητή,φτάνεις νωρίς και σήμερα(την Κυριακή της Τυρινής)στην πόρτα της Υφαντουργείων_σα φίλου φως μες στη Σκιάνα συνοδέψεις μοναχούςστη διαδρομή της Γκιόστραςμε κρίνου Ιππότες λιγοστούςκαι περισσούς τους εκπεσόντες_σ’ ευχής κονταροχτύπημαγια του Καλού το δαχτυλίδι.Σε αύρας ή ανάσας μουσικήκαι σε σαλπίσματα γιορτήςμε τις Αγάπης τις αφέςτ’ ανείδωτα ζεσταίνεις _δείχνεις απλά στους άπορουςτης Άνοιξης το δρόμοκαι στο λυόμενο ξαναγυρνάς.Κοιτάζεις της υπομονής την άδεια πολυθρόνατης θαλπωρής την γκρίζα κάπα σουμε χάρης βλέμματα χαϊδεύειςστην άκρη βάζεις θολωμένα τα γυαλιά σουκαι στο γαλάζιο της Σιωπήςσαν πλάσμα θόλου αναβαίνειςτην τελετή εδώ αφήνονταςΓια θεατές συνηθισμένους .-Μ’ αυτό το Μαύροάτι ακίνητοτι να χαρείς την Κυριακή;Ο ποιητής αγαπά την εορταστική όψη του κόσμου, αλλά η απώλεια αγαπημένων αλλάζει το ψυχικό πεδίο και έρχεται σα «συνείδηση του βάθους των πραγμάτων».

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

Είναι νόμιμο να παίζω από την Ελλάδα σε ευρωπαϊκό online καζίνο;

Μπορώ να παίξω από κινητό;